Sagimiz solumuz yoksulluk
Torbali'nin Yedi Eylül Mahallesi'nde yasam mücadelesi veren Yilmaz ailesinin hali yürekleri parçaliyor. Yaklasik 1,5 sene önce Diyarbakir'dan göç edip Torbali'nin Yedi Eylül Mahallesi'ne yerlesen Yilmaz ailesi elektrigi, suyu ve kapi penceresi olmayan harabe bir yerde yasam mücadelesi vermeye çalisiyor. Memleketleri Diyarbakir'dan maddi sikintilar nedeniyle Torbali'ya göç eden Yilmaz Ailesi'nin yasam mücadelesi yürekleri parçaliyor. Yaklasik [&hellip]
Torbali’nin Yedi Eylül Mahallesi’nde yasam mücadelesi veren Yilmaz ailesinin hali yürekleri parçaliyor. Yaklasik 1,5 sene önce Diyarbakir’dan göç edip Torbali’nin Yedi Eylül Mahallesi’ne yerlesen Yilmaz ailesi elektrigi, suyu ve kapi penceresi olmayan harabe bir yerde yasam mücadelesi vermeye çalisiyor.
Memleketleri Diyarbakir’dan maddi sikintilar nedeniyle Torbali’ya göç eden Yilmaz Ailesi’nin yasam mücadelesi yürekleri parçaliyor. Yaklasik 1,5 yil önce Torbali’nin Yedi Eylül Mahallesi’ne tasindiklarini dile getiren Kezban Yilmaz, Torbali’ya is bulma umuduyla geldiklerini ancak is bulamadiklarini dile getirdi. Mahallede bulunan bos bir kulübeye siginan Yilmaz ailesi, bes çocuk ve yasli bir nine ile hayatta kalma mücadelesi veriyor. Elektrigi, suyu, kapi ve pencereleri dahi olmayan bu kulübede açlik ve hastalikla basa çikmaya çalisan aile yetkililerin ve hayirseverlerin kendilerine yardim eli uzatmalarini bekliyor.
HIÇBIRSEYLERI YOK
Aile reislerinin issiz oldugu için kira ödeyemediklerini dile getiren 38 yasinda ki Keziban Yilmaz, mahallede bulunan ve kullanilmayan bos bir kulübeye sigindi. Elektrigi, suyu, kapi ve pencereleri dahi bulunmayan bu kulübede bes çocuguyla yasam mücadelesi vermeye çalisan Yilmaz, “ Elektrigimiz yok gece olunca karanlikta oturuyoruz. Suyumuzu ise camiden getiriyoruz. Camiden getirdigimiz suyla yasamimizi devam ettirmeye çalisiyoruz. Çocuklarim sürekli hastalaniyor” seklinde konustu. Geçtigimiz kis ayi boyunca kapi ve penceresiz olan evde çok zor sartlar altinda yasadiklarini da dile getiren Keziban Yilmaz, “ Kisin bu kapilara battaniye astik. Pencereleri ise posetlerle kapladik. Bir yorganin altinda çocuklarimizla isinmaya çalistik” ifadelerini kullandi. Bazi günler aç kaldiklarini dile getiren Yilmaz, “ Bazen hiç bir sey yemedik içmedik. Çocuklarimi hep oyunlarla kandirmak zorunda kaldim. Bazen de çok az erzakla ates üzerinde yemek yaptim. Çocuklarim etraftan çali çirpi topladilar. Atesi yakacak odunumuz bile yok” dedi.
EGER OKUYABILIRSE ÖGRETMEN OLACAK
Bes çocuguyla birlikte yasam mücadelesi veren Keziban Yilmaz, çocuklarini her seye ragmen okutmak istedigini dile getirdi. Bir oglu ve dört kizi olan Keziban Yilmaz, en büyük çocugunun 14 yasinda en küçügünün ise 5 yasinda oldugunu dile getirdi. Her seye ragmen çocuklarini okutmaya çalistigini dile getiren Yilmaz, “ Okuyorlar ama yarim yamalak. Kitaplari olsa defter ve kalemleri olmuyor. Ustleri olsa ayakkabilari olmuyor. Hergün aç gidip aç geliyorlar. Bazen gitmiyorlar” seklinde konustu. 13 yasinda ki Seyran Yilmaz ise en büyük hayalinin okuyup ögretmen oldugunu söyledi. Küçük kiz , “Eger okuyabilirsem ögretmen olacagim. Aileme ve vatanima faydasi olan bir insan olmak istiyorum. Yoklugun ve fakirligin ne demek oldugunu herkese anlatacagim” ifadelerini kullandi
YASLILIK MAASIM NEDEN YOK
Evin en yasli üyelerinden biri olan 1946 dogumlu Seyro Yilmaz, saglik güvencelerinin olmadigini belirterek, “Neden bana yaslilik maasi çikmiyor ?” diye yetkililere seslendi. Her defasinda bu maas için gittigini ancak maasinin çikmadigini dile getirdi. Alacagi maasla ailesine en azindan bir nebzede olsa destek saglamak istedigini dile getiren yasli kadin tüm yetkililerin kendilerine yardim eli uzatmalarini istedi.
